Bolivia 2008

9 juni 2008, De eerste dagen Bolivia

Terwijl ik dit schrijf is iedereen naar de mijnen van Potosi, behalve Carelyn en ik, aangezien we wat claustrofobisch zijn en dat voor ons niet echt wordt aangeraden. Jammer maar beter voor iedereen. Inmiddels heb ik een hoop te vertellen, ik zal maar beginnen met vertellen hoe onze eerste week Bolivia is geweest.

1 Quebrada Tupiza (4)Zaterdag zijn we om 00.30 uur met de bus vertrokken om de de grens van Argentinië naar Bolivia over te gaan. Om 06.00 uur zijn we hier aangekomen en moesten vervolgens lopend de grens oversteken in het donker, in een dorp waar het ongeveer -20 is en je geen idee hebt waar je bent. Maar we zijn er gekomen en moesten gelukkig maar 30 minuten wachten voordat we de grens over konden. Nadat deze zon het land hier eindelijk een beetje opgewarmd had, zijn we voor 1 euro met de bus (soort voor Oorlogse bus) naar Tupiza gegaan. Je kan wel echt goed zien dat je in een ander land bent. Er zijn hier niet veel wegen geasfalteerd en mensen wonen in huizen van klei met rieten daken. Geen hoogbouw in Tupiza dus. We hebben hier in een hotel geslapen dat ongeveer 4 euro per nacht kost. Moet kunnen toch? Tupiza ligt trouwens ongeveer 3.150m boven zee niveau. Voor Boliviaanse begrippen niet heel hoog, maar hoog genoeg voor ons om eerst een paar dagen te acclimatiseren. We hebben hier dan ook niet zoveel last gehad van hoogte ziekte. In deze stad hebben we Tom en Carelyn weer gezien waar we een paar dagen mee optrekken. Dinsdagavond hebben we nog kunnen genieten van een gezellig dorpsfeest met veel muziekkorpsen en soldaten, inclusief zwaar geschut. Hier hebben we ook nog illegaal jongeren onder de 18 jaar aan het bier geholpen. Verder hebben we nog een tocht gemaakt te paard, waarbij we vergezeld werden door een 12 jarige gids. Een leuke manier om de omgeving te verkennen!

Tupiza – Uyuni tour

2 Salar de Uyuni tour (2)Na een paar dagen zijn we gewend aan de hoogte en hebben we met z’n 5en de Tupiza – Uyuni tour geboekt, Patrick, Dermot, Mariad, Hannah en ik. Dit is een vierdaagse tour door de bergen en hoogvlaktes van Zuid-West Bolivia. De laatste dag kom je bij de zoutvlaktes aan, wat wel het hoogte punt is van deze trip! De eerste dag hebben we vooral veel gereden in de jeep, veel kleine dorpen gezien, bergen en Lama´s. Ik heb hier ook voor het eerst en laatst Lama gegeten voor de lunch. Dit wist ik uiteraard NIET vooraf! Maar het was best lekker eigenlijk, maar een leuke ervaring voor 1 keer. ’s Nachts hebben we voornamelijk in simpele accommodaties geslapen, waar het dan rond de -15 graden is. De tweede dag hebben we een dorp bezocht wat vooral uit ruïnes bestond, dit was vroeger een dorp waar mensen woonden die in de mijnen werkten, op zoek naar zilver en goud. Het hoogte punt van deze dag was de hotspring! Hier hebben we heerlijk gebadderd in een natuurlijk bad van 40 graden.

2 Salar de Uyuni tour (28)Als letterlijk hoogtepunt van deze dag zijn we naar de geisers gegaan, die op meer dan 5.000m hoogte liggen. De geisers zijn ongeveer 90 tot 100 graden warm en stinken enorm naar zwavel. De derde dag van onze super excursie hebben we vooral veel flamingo’s, vulkanen en lagoons gezien. Om hoogteziekte hier te voorkomen of te verminderen hebben we vooral coca thee gedronken en coca blaadjes gekauwd. Dit is inderdaad de plant waar men cocaïne van maakt, alleen heb je voor een paar gram cocaïne een paar ton coca bladeren nodig, dus ik denk niet dat wel al verslaafd zijn. Het smaakt trouwens een beetje als groene thee.

2 Salar de Uyuni tour (35)De laatste dag zijn we voor zonsondergang naar de zoutvlaktes gegaan. Dit was echt super mooi om hier de zon te zien opkomen. De zout vlaktes zijn overblijfselen van de Atlantische Oceaan en zijn ook echt heel zout!!! Het leuke aan deze vlaktes is dat als de zon erop schijnt het zo spiegelt dat je geen horizon hebt. Hierdoor kun je echt hele leuke foto’s maken.

We hebben deze dagen echt genoten van schitterende uitzichten, heerlijk eten, een super leuke gids en chauffeur. En natuurlijk de koude nachten niet te vergeten. Het eind station van onze trip was Uyuni en daar hebben we een nacht moeten blijven omdat we geen bus konden krijgen naar Potosi, de hoogst gelegen stad van de wereld op 4.800m.

2 zoutvlaktes (15)

28 juni 2008 Een sprong in de tijd..

We hebben de laatste drie weken heel veel gedaan en gezien en Bolivia is echt een super mooi land. En dat terwijl iedereen heeft gezegd dat je er zo moet oppassen voor voedselvergiftigingen, maar ook het eten is hier top en dat zegt wel wat als zelfs ik dat vind.

Sucre
4 Sucre (8)Na Potosi zijn we met een taxi naar Sucre gegaan. Dit klinkt natuurlijk veel makkelijker dat het is geweest, want Bolivia is geen Nederland. We zijn op een maandagavond vertrokken uit Potosi, met z’n 6en omdat er blokkades zouden zijn, vanaf dinsdag tot en met zaterdag en aangezien we niet al te veel tijd wilden verspillen zijn we zo snel mogelijk vertrokken uit de hoogste stad van de wereld. De rit ging voornamelijk over bergwegen met natuurlijk veel bochten. Dat is op zich nog niet zo´n ramp, maar wel als de chauffeur denkt dat hij Maikel Schumacher is. Ik heb doodsangsten uitgestaan. Het was een lange rollercoaster ride. Maar veilig en wel zijn we in Sucre aangekomen en met z’n allen uit eten gegaan. De eerste nacht hebben we in een hostel aan de rand van de stad geslapen, maar omdat dit niet echt aan onze wensen voldeed zijn we de  tweede dag naar een ander hostel gegaan dat wat meer in het centrum lag. Sucre is echt een ontzettend mooie stad die ook op de wereld erfgoedlijst van Unesco staat. Ze moeten hier in het centrum ieder jaar hun huizen wit schilderen omdat dit een van de kenmerken is van de stad.

4 Sucre (9)Ook in Sucre kom je onze Nederlandse roots tegen, want we hebben zo ongeveer iedere avond in een Nederlands restaurant gegeten.. Ze hadden hier ook een loungeroom waar ze iedere avond films draaiden voor 10 Boliviano (minder dan 1 euro). Hier hebben we een aantal indrukwekkende Zuid Amerikaanse film gezien.De eerste was een docu Devils Miners (the mountain that eats man) gezien. Deze ging over een jongen van 14 jaar die samen met z’n broertje in de mijnen van Potosi werkt. De levensverwachting voor deze mensen is ongeveer 40 jaar, maar ze hebben over het algemeen weinig keuze. Hij vertelde over zijn leven, dat hij moest werken om zijn school te betalen. In de mijnen hebben ze een soort geloof in Tio (de duivel) die ze iedere dag een paar offers gaan brengen, zoals alcohol en cocabladeren. De meeste kinderen die hier werken zijn bang voor Tio maar moeten hem wel vereren anders zal hij ze iets aandoen, geloven ze. Ook hebben we hier Motorcycle diaries gekeken, de film over Che Guavara, die door Zuid Amerika heeft gereisd. Een hele grappige film en als je eens wilt zien waar ik ben geweest moet je deze zeker een keer kijken. Al met al zijn we ongeveer 1 week in Sucre gebleven, het was hier zo fijn en lekker warm, hoewel ik wel 1 dag ziek ben geweest. Na Sucre zijn we met het vliegtuig naar Cochabamba gevlogen met Carelyn en Tom en Patrick.

Cochabamba
5 Cochabamba (8)In Cochabamba zijn we niet lang gebleven. De stad is niet zo mooi als Sucre en er was niet zo heel veel te beleven. We hebben alleen een mooi uitzicht gehad vanaf het standbeeld van Christo dat bovenop een berg staat, middenin de stad. Vanaf hier hebben we toch mooie foto’s kunnen maken. De tweede dag zijn Patrick, Hannah en ik verder gegaan naar La Paz en dat betekend weer de hoogte en de kou in.

 

La Paz
6 La Paz (6)La Paz is de hoofdstad van Bolivia en ligt op ongeveer 4.300 m en er wonen ongeveer 1.5 miljoen mensen. De stad ligt in een vallei en is dus omringd door de bergen (een stukje van de Andesketen) wat echt een prachtig uitzicht geeft als je door de stad loopt. Het is hier momenteel winter, maar iedere dag ongeveer rond de 20 graden. Het schijnt hier beter weer te zijn in de winter dan in de zomer, omdat het in de zomer regenseizoen is. De eerste dagen hebben we vooral moeten wennen aan de hoogte. Dit is erg lastig als je uit een land komt dat onder zeeniveau ligt. Ik heb vooral last van kortademigheid als ik een stukje bergop heb gelopen. De steden zijn hier namelijk niet plat zoals wij Hollanders wel gewend zijn.

7 Tiwanaku (8)Vlak bij La Paz ligt de stad Tiwanaku. Dit is de stad waar de ruïnes te vinden zijn van de Pre Inca cultuur. De Pre Inca tijd was ongeveer van 600 voor christus tot 1.200 na christus. De ruïnes waren een cultureel en godsdienst centrum voor deze mensen. Het was een heel slim volk en ze hadden toen der tijd al heel veel verstand van het sterrenstelsel en maakten hier ook veel gebruik van bij het ontwerpen van de tempels. Een van de bekendste is de zonnetempel. Met deze tempel kunnen ze precies zien wanneer de zomer en de winter begint.

7 Tiwanaku (6)De zon schijnt bij opkomst, op 21 juni precies de tempel door tot in de meest verre hoek van de tempel. Dit gebeurt in precies de andere hoek op 21 december als voor hun de zomer begint. Op 21 juni wordt er feest gevierd, ” Willika Kuti” ofwel ‘The return of de sun”.

In La Paz was ook een mogelijkheid om een gevangenis te bezoeken. Uiteraard is dit niet legaal, maar corrupte mensen zijn hier overal te vinden. Zo zijn we via via aan het telefoonnummer van een gevangene gekomen die de bezoeken vanuit de gevangenis regelt. Hij verteld ons hoe laat we mogen komen en wat we wel en niet mee moeten nemen. Geen camera’s dus en veel sigaretten en snoep (dit snoep is voor de kinderen die hier leven). Bij de gevangenis aangekomen moesten we via de zij ingang naar binnen en werden we gefouilleerd en naar binnen gelaten. Hier werden we ontvangen door een Nederlander, hij bracht ons naar Stuart, een Zuid Afrikaan, de man die we telefonisch al gesproken hadden. Hier kregen we een korte intro en werden we door weer een andere Nederlander rondgeleid in de gevangenis. De gevangenis zag eruit als een soort klein dorp met muren erom heen. De gevangenen moeten hier overal voor betalen en hebben dus ook geld nodig. Sommigen hebben een eigen winkeltje of verhuren luxere cellen om zo aan hun geld te komen. Over drugs wordt niet gepraat, maar dat is ook wel het enige wat er niet mee gedaan wordt. Na de rondleiding kwamen we weer terug bij Stuart waar we uiteraard nog moesten betalen. Hij vertelde ons dat al het geld naar de bewakers gaat en niet naar hen, maar wat ik daar van moet geloven weet ik niet. Hij zit zelf vast voor drugsgerelateerde daden, maar hij heeft nooit spijt gehad van de dingen die hij had gedaan, want voor hem was het altijd een spelletje geweest. ´Hoe veel grenzen kan ik overgaan met een hoeveelheid drugs bij me?!’  Na ongeveer 2 uur hebben we veilig de gevangenis weer verlaten en waren we zeker een ervaring rijker. Ik vind het nog steeds een vreemd idee daar binnen te zijn geweest, maar had het niet willen missen.

6 Witch market, La Paz (3)Verder hebben ze hier in La Paz ook een witches market, hier verkopen ze lama foetussen die geluk zouden moeten brengen. Doe mij maar een konijnenpootje…..

21 juni 2008, Huayni Potosi
Vorige week zaterdag zijn we de berg Huayni Potosi gaan beklimmen. Dit was een tocht van 2 dagen. De eerste dag zouden we met een bepakking van 15kg de eerst 1.000m beklimmen. Dit was een klim over grote rotsblokken en veel losliggende kleinere stenen. Hier hebben we ongeveer 2.5 uur over gedaan en ik moet zeggen dat het me redelijk af ging.

8 Huayna Potosi (12)Aangekomen op high camp op 5.200m hebben we heerlijk genoten van het zonnetje en het prachtige uitzicht. Om 6 uur moesten we allemaal gaan slapen want om 01.00 ’s nachts werden we weer wakker gemaakt voor de volgende klim van 800m over sneeuw en ijs. Na het ontbijt hebben we al onze kleren aangetrokken en zijn we begonnen aan de klim. Nu ben ik niet zo heel goed in het beklimmen van gletsjers. Na ongeveer 100m omhoog te zijn geklommen had ik al zo weinig lucht dat ik terug ben gegaan maar high camp. Jammer maar ik heb wel een schitterende nachtwandeling gemaakt onder een mooie sterrenhemel. Het was hier trouwens wel heel erg koud, vooral als je je bedenkt dat er geen wc is, althans alles is wc buiten. Dus je kont vriest er ongeveer af. 8 Huayna Potosi (15)Hannah en Patrick hebben de 5.800m gehaald, maar ook niet de top. Die ochtend zijn we met bepakking weer terug naar base camp gegaan over de rotsen en stenen, wat mijn favoriet is dus ik was op de terugweg helemaal in m’n hum, terwijl Hannah liever omhoog loopt en dus veel meer moeite heeft met dalen dan ik. Maar achteraf kunnen we toch zeggen dat we en mooie prestatie hebben neergezet.

De dag erna maandag 23 juni zouden we de fietstocht over “Worlds most dangerous road” gaan maken, maar helaas na een vroeg ontbijt om 7 uur stonden we met de bussen vast in de blokkades. Mensen uit district 13 van La Paz hadden alle uitwegen geblokkeerd omdat ze al 5 jaar geen stromend water hebben. Hoewel het voor ons vervelend was kan ik me goed voorstellen dat je gaat demonstreren. Ze staan dat ook echt met stenen en een man of 100 de weg te blokkeren, als je er langs gaat heb je kans dat je een steen op je kop krijgt, dus dat kun je beter niet doen. Na 2,5 uur wachten en hopen dat we er langs mochten hebben we het opgegeven en hebben ze ons in de stad afgezet en mochten we een nieuwe datum afspreken om de fietstocht te gaan doen. In dat geval maken we ons op voor ons bezoek aan een stukje Amazone.. De Pampa’s bij Rurrenabequa.

24 juni 2008, De Pampa´s
10 Pampatour Rurrenabaque (2)Dinsdag 24 juni zijn we met een klein vliegtuigje naar Rurrenabequa gevlogen voor onze Pampa tour. Dit is echt een van de dingen waar ik het meest naar uit heb gekeken en had er dus ook veel zin in. Na uiteraard een vertraging van 45 minuten zijn we vertrokken en kwamen we om 09.30 uur aan. Gelukkig stond de jeep met ons tijdelijk reisgezelschap al te wachten en hoefden wij niet eerst naar het kantoor toe. In onze groep zaten 2 Nederlanders, een Belg, een Ierse en een Engelse. Hartstikke gezellig allemaal. Eerst hebben we een jeep ride gedaan van een paar uur, voordat we bij de rivier aankwamen waar we in kano´s overstapten. Je moet je een smalle bruine rivier voorstellen met aan beide kanten een strook groene jungle, echt super mooi. Tijdens deze eerste kano tour zijn we al heel veel dieren tegengekomen. De roze rivier dolfijn was uiteraard een van de favorieten, maar ook de alligator en de kaaiman maken indruk. Verder hebben we veel Capibara´s gezien, veel vogels, zoals gieren, apen en schildpadden. Na een tocht van ongeveer 3 uur zijn we bij het kamp aangekomen dat bestaat uit een paar planken en een rieten dak waar de vleermuizen in slapen overdag.

10 Pampatour Rurrenabaque (17)De volgende dag zijn we om 9 uur begonnen aan onze slangentocht. En ja ik vond het eng. Deze tocht ging wandelend door de pampa´s. Dit is een mega groot moeras met veel gras dat soms wel tot aan je gezicht komt. Tussen dit gras moet je dan de slangen zoeken. En uiteraard waren ik en Nanda (degene die er geen wilden vinden) de eerste die een cobra vonden. Voordat de rest de slang kon zien, was hij alweer verdwenen in het hoge gras. Later op de ochtend hebben we nog wel een Anaconda gevonden waar we ook foto’s van hebben kunnen maken, omdat deze veel minder snel is dan de cobra. Gelukkig zijn we deze tocht zonder slangenbeten doorgekomen en zijn we ’s middags met de dolfijnen gaan zwemmen.

10 Pampatour Rurrenabaque (15)Dit was echt een super ervaring, maar ik denk dat onze gids de mooiste tijd had, want wat wil je nog meer dan toekijken hoe een stelletje meiden zit te gillen om een dolfijn die heel dichtbij komt. Op zich niet zo eng, maar stel je voor dat je ze niet ziet aankomen en er schiet er in een keer een achter je uit het water.. Het was verder echt heel cool om in een rivier te zwemmen dat vol zit met kaaimannen en alligators en piranha´s. Nu is de dolfijn de ‘koning’ van de rivier en alle andere dieren komen dus niet dicht in de buurt als je tussen dolfijnen zwemt. We hebben ze gelukkig ook niet in de buurt gezien. Helaas is Hannah wel gestoken door een cat fish. Stikt t van de krokodillen, wordt je door een vis gestoken. Het deed heel veel pijn, maar het was gelukkig niet ernstig. Die avond zijn we nog naar de Sunsetbar geweest, dit is een soort van camp café in de jungle, waar je een mooi uitzicht hebt op de zonsondergang. Op de terugweg in de kano hebben we in het donker de alligators gespot, hun ogen geven licht als je er met een zaklamp op schijnt.

10 Pampatour Rurrenabaque (31)De ochtend erna zijn we om 6 uur weggegaan voor de zonsopgang die ook echt prachtig was. Je wordt hier ook echt gewekt door de meest vreemde vogel,- en apengeluiden. Daarna stond er een heerlijk ontbijt op ons te wachten en mochten we de rest van de ochtend gaan vissen op piranha´s om ze voor lunch op te eten. Nu ben ik niet zo ster in vissen en helaas en heb er maar bijna 4 gevangen, ze vielen constant weer van de haak af. Helaas was er na het vissen en de lunch een einde gekomen aan deze prachtige tour en zijn we rond 17 uur die avond alweer terug naar La Paz gevlogen in ons prachtige propeller vliegtuig.

 

10 Pampatour Rurrenabaque (34)

27 juni 2008, Worlds most dangerous road
IMGP0957Nou na een paar dagen wachten mochten we dan toch echt gister beginnen aan een fietstocht op de meest gevaarlijke weg van de wereld. En deze heet niet voor niets zo. Zo wordt je ook verteld hoeveel toeristen er de ravijnen zijn in gefietst en ze kunnen het helaas niet allemaal navertellen. Het is een mountainbike tocht over onverharde wegen, je rijdt down hill van 4.800m hoogte naar 2.300m. Langs de hele weg vindt je ravijnen van verschillende dieptes, dat naast gevaarlijke situaties ook prachtige uitzichten biedt. Je rijdt aan de buitenkant van de weg naar beneden, omdat er een kans bestaat dat er nog tegenliggers aankomen. Tijdens de tocht zijn er diverse stops, zodat we ook van het uitzicht en diverse meegenomen snacks kunnen genieten. Natuurlijk regende het de hele dag en fietsten we tussen de wolken wat het niet veiliger maakt. Het was wel echt een super coole tocht, ik dacht dat ik het heel eng zou vinden, maar voelde me weer kind op een crossfiets. Het was echt super gaaf!! Aangekomen op de eindbestemming, kunnen we gebruik maken van douches en krijgen we nog een heerlijke maaltijd voorgeschoteld.

IMGP1066Na deze lange dag, die onze hele groep zonder schrammen heeft overleeft, zijn we nog gezellig met wat vrienden van de Pampa tour wat gaan drinken.

De laatste dag in La Paz, is er een van internetten, foto’s op cd’s laten zetten en kijken of we vandaag al een bus kunnen pakken naar de volgende bestemming: Copacabana aan het Titicacameer. Ja en dan komt de grens van Peru wel heel dichtbij dus we zullen maandag of dinsdag wel de grens overgaan en helaas het prachtige maar hectische Bolivia achter ons laten.