Dublin de stad van Guinness, pubs en muziek 2013

Dublin 14 maart 2013

Na een drukke woensdag bij AMZ en een korte nacht slapen zat ik vanmorgen om half 7 aan het ontbijt. Om 8 uur start klaar in de auto op naar het station. Na een treinreis van 2 uur (langer dan de vlucht) zijn Sietse en ik aangekomen op Schiphol. Veel te vroeg uiteraard. Inchecken kost ook maar 10 minuten tegenwoordig dus tijd zat om rond te dwalen en alvast een pint bier te pakken in de pub.

Iets later dan gepland vliegen we om 13.00 uur richting Ierland. Anderhalf uur later staan we alweer in Dublin, dat heel verrassend (NOT) bedenkt is onder een wolkenlaag.

Op zoek naar de bus 747, wat makkelijker is dan wij denken. Deze stopt voor de uitgang van het vliegveld en daar komen wij natuurlijk pas achter na toch zeker al een half uur op andere parkeerplaatsen te hebben rondgedwaald. Maar goed, maakt niet uit, voor 10 euro hebben we een retourticket naar Dublin. Ons iets te decadente vier-sterren hotel ligt aan de andere kant van de Liffey en is voorzien van sauna, sportschool en zwembad. Dat is toch weer eens wat anders dan een hostel.

Na een chill uurtje zijn we de stad in gegaan, met het voor ons bekende: ‘we zien wel waar de avond ons brengt plan’. Via een route langs de Liffey, straten met standbeelden en veel, met groen voorziene toeristenwinkels, belanden we de eerste avond in O’Donoghues. De pub waar ‘The Dubliners’ hun carrière zijn begonnen.

Het is een klein gezellige Irish pub waar we heerlijk hebben genoten van een biertje en voetbal.

Vrijdag 15 maart 2013

Om 9 uur gaat de wekker, voor ons doen op reis eigenlijk best laat. Nog niet helemaal fit stap ik onder de douche om me voor te bereiden op het plan voor vandaag. Te voet gaan we de stad verkennen en gelukkig zit het weer mee, het zonnetje schijnt. Buiten is het vrij rustig voor een stad als Dublin met ruim 1 miljoen inwoners ( inclusief buitenwijken ). St. Patricks day wordt hier vijf dagen lang gevierd, dus waarschijnlijk hoeft ook niet iedereen te werken.

IMG_0535
The Spire

Na een goede bak Insomnia koffie, een laat ontbijt bij The Bakehouse Express en een filosofisch gesprek over het leven, (don’t ask ) zijn we door de stad gaan struinen. Als eerste komen we in O’ Connell street waar op het midden van een kruispunt een monument is geplaatst, The Spire. Dit kunstwerk ziet eruit als een grote naald en gaat 120 meter de lucht in. Omdat het kunstwerk nogal wat geld heeft gekost en de Dubliners daar niet zo blij mee waren had het voor dat het überhaupt klaar was al een hoop bijnamen gekregen. Om er zo maar eens een paar te noemen; Stiletto in the ghetto, The erection on the interception, The rod to god, The stiffey by the Liffey.

The Spire staat op dezelfde plaats waar tot 1966 Nelson’s Pilar heeft gestaan. Deze is gesneuveld door een aanslag van de IRA in dat jaar.

Via een van de vele bruggen over de Liffey zijn we Grafton Street in gelopen, waar wij Molly Malone tegen het lijf liepen. Deze drukke straat staat vol met diverse straatartiesten. Of dit is in verband met de feestdag weet ik niet, maar het komt de sfeer in ieder geval ten goede.

IMG_0538
St. Patricks Cathedral

Even buiten het stadscentrum vinden we uiteindelijk ook St. Patricks Cathedral. Die we uiteraard niet mogen missen tijdens deze reis. Het is de grootste kathedraal van Ierland en is gebouwd naast de heilige bron, waar St. Patrick circa 450 jaar na Christus bekeerlingen zou hebben gedoopt. Helaas is de kathedraal niet toegankelijk, wat ons dus maar een beperkte indruk van dit gebouw geeft. Toch wel belangrijk om je een beetje in de cultuur te verdiepen. Al krijg ik de indruk dat het voor dit feest niet heel belangrijk is. If you look green, it’s good.

IMG_0561
Guiness

We vervolgen onze wandeling richting het Guinness Storehouse. Dit is nog best een aardig eind lopen, maar zo krijgen we toch een prima beeld van de stad. Uiteraard is het ontzettend druk op deze dag in het Guinness Storehouse, waar je start bij de prachtige merchandise winkel. Je kunt het zo gek niet bedenken of ze hebben er het logo van Guinness op gezet. Je kunt hier overigens een hele rondleiding krijgen, maar wij houden het bij een bezoek op eigen gelegenheid om eigenlijk zo snel mogelijk naar de hoogste pub van Dublin te gaan binnenin het Storehouse. Op 44 meter hoogte heb je hier een prachtig 360 graden view over de stad en je kunt er je gratis consumptie nuttigen die bij de entreeprijs is inbegrepen.

Het eerste biertje in de pocket voor vandaag gaan we op weg naar het Hard Rock Café voor teveel burger, ijs en koffie. Één van de tradities die vooral Sietse graag in ere wil houden en ik moet eerlijk zeggen dat ik dat wel prima vind.

IMG_0577
The Temple Bar

Na een korte pitstop in het hotel, zijn we naar de Temple Bar gegaan. Het verbaasde mij enigszins dat we hier nog naar binnen konden. Bedenk je de populairste kroeg in je eigen stad op vrijdagavond en je mag toch gezellig achteraan aansluiten in de rij. In tegenstelling tot dat, hadden we zelfs nog plaats aan de bar. Zoals je in waarschijnlijk alle reisgidsen kunt lezen kom je hier echt mensen tegen from all over the world. De sfeer is goed, gezellig en gemoedelijk. Ik krijg het gevoel dat de band ook gewoon de buurman is die op het kleine podium is neergezet.

Zaterdag 16 maart

Ik ben benieuwd wat deze dag gaat brengen, DE dag vóór St. Patricks Day. Ik lig nog in mijn bed, dit verhaal in mijn reisdagboek te schrijven met muziek van Dido op de achtergrond. Het plan is om zo weer te gaan ontbijten in ons, nu al favoriete Bakehouse. Vervolgens aan de Whisky in Jameson’s Old Distilery.

Helaas werden we behoorlijk teleurgesteld toen bleek dat The Bakehouse Express niet open is op zaterdag en zondag. Om niet teveel tijd te verliezen is de keuze om naar de naast gelegen Starbucks te gaan snel gemaakt. Gelukkig voor Sietse kunnen de broodjes bij de Starbucks ook gewoon onder de grill en hebben wij weer eens een prima, maar veel te duur ontbijt bestaande uit; panini mozzarella, met tomaat en pesto, een chocolande muffin en een latte macciato met karamel. Als contrast op het gesprek van de vorige ochtend hebben we nu een gesprek waarvan het onderwerp zelfs voor ons een raadsel is. We gaan of filosoferend de dag in, of het gaat helemaal nergens over.

Jameson’s Old Distilery is niet zo’n geslaagd plan op zaterdag 16 maart. Een rij van minimaal 2 uur tot op de straat staat voor ons. Jammer, maar dat zien we toch allebei niet zo zitten. Op naar plan B, wat dat ook mag zijn.

Via de oudste brug over de Liffey komen we uiteindelijk terecht bij de oudste pub van Dublin. The Brazen Head. Het ligt in een minder drukke straat en ik vind eigenlijk dat het er niet zo heel uitnodigend uitziet. Het is afgeladen vol met nu al dronken toeristen, die naar onze mening iets te luidruchtig zijn. De kroeg zelf ziet er van binnen wel schattig uit. Kleine doorgangen die leiden naar een volgend gedeelte van de pub.

Uitgeput met kapotte knieën en achillespezen komen we aan het eind van de dag uit bij O’Donoghues waar we de eerste avond ook heerlijk gezeten hebben. Altijd sport op tv, Guinness uit de tap en heerlijk chips and union rings. Wat ons betreft een aanrader.

Zondag 17 maart

Heerlijk uitgeslapen tot 10 uur, beetje wakker worden, beetje internetten en opstarten voor St. Patricks Day Parade. Na een te lang relaxed ontbijt komen we rond 13 uur in Grafton Street waar de parade al in volle gang is. Wie nog de illusie had om ook maar iets van de hele parade te zien, komt bedrogen uit. Minstens 10 rijen dik staan er voor de hekken langs de weg. Met mijn camera in de lucht kan ik nog iets meekrijgen van de parade, maar de sfeer is er niet minder om.