Peru 2008

11 juli 2008, Cuzco Peru
12 Isla del Sol, Titicaca Lake (13)Na La Paz zijn we doorgegaan naar Copacabana, Peru. Copacabana ligt aan het Titicacameer, het grootste en hoogste gelegen meer van de wereld. Het meer is zo´n 9.000m4 groot en lijkt dus meer op een zee als je ervoor staat. Copacabana is een echt toeristisch hippie stadje met veel kraampjes waar je de wel bekende souvenirs kunt kopen, zoals poncho’s, armbandjes in alle kleuren en diverse truien gemaakt van lama wol. In het Titicacameer ligt Isla del Sol, waar je een dagtrip naar kunt doen of een nacht kunt slapen. Volgens Inca legendes is dit het eiland waar de zonnegod Inti werd geboren, en waarmee hun beschaving begon. Wij hebben ervoor gekozen om een nachtje op het eiland te blijven zodat we de hele dag de tijd hadden op het eiland te bekijken. Met een boot, vol toeristen, hebben we zo´n 2 uur gevaren voordat we op het eiland aankwamen. Op het eiland hebben we een aantal Inca ruïnes bezocht en zijn we van het Zuiden naar het Noorden gelopen. Deze wandeling heeft ons ongeveer 3 uur gekost voordat we weer in de bewoonde wereld waren.

12 Isla del Sol, Titicaca Lake (11)Hier hebben we een hostel gezocht en uiteraard een restaurant, waar we lekker konden eten. We zijn in een klein restaurantje terecht gekomen, waar we door de kinderen van de eigenaar werden ontvangen en bediend. Het leuke is dat ze voor hun gevoel niet echt aan het werk zijn en ook gewoon bij je aan tafel komen kijken of op je schoot klimmen. We hebben hier heerlijke zelfgemaakte pizza gegeten! Na een rustige nacht zijn we de volgende dag, via een ezel pad de heuvel af, naar de haven gegaan. Die middag hebben we in Copacabana nog heerlijk gechilled en zijn we de volgende dag met de bus om 9 uur vertrokken naar Puno, Peru! Peru is het laatste land wat we hier bezoeken in Zuid Amerika, en het gevoel dat we zo naar huis moeten komt toch steeds dichterbij.

We vervolgen onze reis naar Puno
2 Floating Islands, Puno (2)Puno is een beetje saaie stad, waar niet zoveel te doen valt, alleen is hier Peru’s mega toeristische attractie de Floating Islands. Vroeger woonden er mensen op deze, van riet gemaakte drijvende eilanden. Nu zijn deze mensen er volgens mij alleen nog maar om toeristen te ontvangen en een dansje te doen en liedje te zingen. Het is bijzonder om te zien hoe men deze eilanden gemaakt heeft, maar ik vind het jammer dat het op deze manier wordt getoond.

Na Puno zijn we naar Arequipa gegaan, de tweede stad van Peru met een bijna 1 miljoen inwoners. Ter vergelijking, Lima, de grootste stad van het land heeft er 7 miljoen. Na het ontbijt zijn we met de taxi naar de busterminal gegaan, waar we rond 11 uur zouden vertrekken. En natuurlijk heeft Hilde weer een voedselvergiftiging opgedaan bij het ontbijt en ik ben de hele tijd in de bus kotsmisselijk geweest. Leuk als de bus er meer dan 6 uur over doet. Hopelijk gebruiken niet al teveel passagiers het toilet na mijn bezoek..

3 Arequipa (5)Goed en wel aangekomen in Arequipa heb ik een bed opgezocht en de volgende morgen was het wel weer wat beter. In Arequipa hebben we de eerste 3 dagen lekker door de stad gelopen en verder niet veel gedaan. Een museum bezocht met het Ijsmeisje, “Juanita”. Zij is een mummie van de Inca’s en is geofferd toen ze 13 of 14 jaar was. Ze hebben haar in 1995 gevonden op een vulkaan vlakbij Arequipa. Door een uitbarsting in 1995 is ze 100m naar beneden gevallen uit haar graf en hebben archeologen haar gevonden. Naast Juanita hebben ze ook nog 2 andere kinderen gevonden die ook zo’n 500 tot 550 jaar geleden geofferd zijn om de goden tevreden te stellen.

4 Canon del Colca, El Misti (31)Zondag 6 juli hebben we de Colca Canyon bezocht in de omgeving van Arequipa. Hier is de diepste Canyon van de wereld, en is wel 4 km diep. Dit hebben we helaas niet kunnen zien omdat je hier niet kunt komen met de auto. De eerste dag van deze tour hebben we vooral in de bus gezeten en veel foto’s gemaakt van bergen, vulkanen en natuurlijk lama’s en alpaca’s. ’s Avonds na een wandeling naar de Inca begraafplaats in de bergen, zijn we gaan opwarmen in de hotsprings van 38 tot 40 graden, heerlijk. De volgende dag zijn we naar de Condor spot plaats geweest. Hier hebben we mogen genieten van een schouwspel van deze mega vogel met een spanwijdte van 3m. Na een lekker lunchbuffet zijn we maandag teruggegaan naar Arequipa om vervolgens de bus te pakken naar Cuzco die om 20.30 uur zou vertrekken.

7 juli 2008, Arequipa – Cuzco
4 Viva el Paro! (2)Onze prachtige overnight bus was netjes op tijd vertrokken en we waren hier van alle comfort voorzien. Na een paar uur ben ik lekker in slaap gevallen en was van plan om pas wakker te worden in Cuzco. Als dat was gelukt dat had ik zo´n 3 dagen geslapen. Tegen 03.00 uur ’s nachts stond onze bus 3 uur lang stil, ik dacht heel naïef dat de buschauffeur aan het slapen was. Tegen 6 uur begonnen we weer langzaam te rijden en na 10 minuten drong er ineens een lawaai van een grote menigte mensen tot me door. Voor we het wisten hoorden we gebonk aan alle kanten van de bus. Onze gordijnen waren allemaal dicht en we konden dus niets zien. In de bus was alles nog redelijk rustig, totdat er ineens een steen door de ruit heen kwam en de halve bus begon te gillen. Er stonden mensen aan beide kanten van de bus stenen op de bus te gooien.

4 Viva el Paro! (5)Voor we het wisten volgen de stenen aan alle kanten tegen de ramen. Wat ik me nog herinner is dat Hannah heel hard riep: ‘Everybody on the ground’. Ja en daar lag ik dan met m’n hoofd op iemands benen en m’n tas op m’n hoofd. Op dat moment hoorde je alleen nog maar mensen huilen, maar het ergste was dat er mensen begonnen te bidden voor hun leven en dit was wel het moment dat iedereen in de bus brak. Ik weet niet hoelang dit heeft geduurd, waarschijnlijk zo’n 5 tot 10 minuten, maar ik had een hartslag had van 180 en voelde me misselijk. De bus is vervolgens door de berm gereden om de menigte te ontwijken en toen was het voorbij. Iedereen was ongedeerd, maar nog niet van de schrik bekomen. Het bleken de boeren te zijn die een dag eerder waren begonnen met een staking en allemaal blokkades op de weg hadden gezet. Dan denk je dat het over is en rij je met een kapotte bus, waar bijna geen raam meer heel was aan de rechterkant, gewoon weer verder.

4 Canon del ColcaDeze ochtend zijn we nog 3 andere blokkades tegengekomen, waar we, bij 2, gelukkig konden onderhandelen. Je moet je voorstellen dat je met zo´n 50 bussen en vrachtwagens voor deze blokkades staat en de Peruanen die in de bussen zaten of in hun vrachtwagens ook niet echt blij waren met deze situatie. Bij de tweede blokkade hadden we na een paar uur een deal en dat was dat we de bussen zouden beschilderen met teksten als ‘Viva Paro’. Nu is er geen verf te vinden in een dal waar ongeveer 100 mensen wonen, dus wij werden gevraagd onze tandpasta te offeren voor een veilige doortocht. Op dit moment was de stemming omgeslagen naar gezellige en beetje vreemde boel. Maar beter dat de angst die we eerder hadden gevoeld die ochtend.

Met onze tandpastateksten zijn we met alle bussen en vrachtwagens door de blokkade gekomen. Bij de derde ging het helaas wat minder soepel, hun eis was dat wij allemaal de bus uitgingen en naast de bussen gingen lopen. Dan zouden we zonder problemen door mogen. Maar helaas mocht de bus niet mee en hebben wij de keus gemaakt de bus uiteindelijk te verlaten. We zijn toen met een groep van 9 lopend verder gegaan. Ongeveer de helft van alle passagiers s gaan lopen en we zijn na 2 uur in een stadje aangekomen. Na 28 uur te hebben gewacht in een gezellig en overvol dorp, kwam onze bus met onze spullen hier ook aan. De blokkades waren woensdag rond 5 uur opgeheven en we konden eindelijk naar Cuzco.. Hier zijn we woensdagavond rond 10 uur aangekomen veilig en wel. Aan dit hele verhaal zit gelukkig nog wel een leuke kant, aangezien we weer veel nieuwe mensen hebben leren kennen.

4 Canon del Colca, El Misti (19)Ja stakingen in Peru zijn geen stakingen zoals in Nederland.. Dat blijkt maar weer. Gelukkig is iedereen er zonder kleerscheuren vanaf gekomen en we hebben zelfs al onze spullen nog die we toch 28 uur achter hebben moeten laten.

Maandag beginnen we aan onze Machu Picchu trail, absoluut een van de hoogte punten van deze reis..